
woensdag 17 oktober 2007
maandag 15 oktober 2007
zondag 14 oktober 2007
vrijdag 12 oktober 2007
Baudelaire op straat
Muurdicht in Leiden

De straat omgaf mij met haar daverend kabaal en
Lang, slank, in diepe rouw ging mij een vrouw voorbij,
Verheven in haar smart; met fraaie hand liet zij
De zoom van haar gewaad opzweven en weer dalen,
Op snelle benen en met statueske grootheid.
En uit haar ogen, loden lucht waar storm ontspringt,
Dronk ik verkrampt, bevangen als een zonderling,
Zoetheid die fascineert, genot dat tot de dood leidt.
Een bliksemflits… en toen de nacht! Vluchtige schone
Wier blik mij één moment met levenskracht beloonde,
Zal ik je in het eeuwig leven pas weer zien?
Elders, ver weg van hier! Te laat! Of nooit misschien!
Ik weet niet waar jij vlucht, jij niet waar ik zal gaan,
Vrouw die ik had bemind, vrouw die dat hebt verstaan!
vert. Peter Verstegen in Baudelaire, De bloemen van het kwaad, G.A. van Oorschot
donderdag 11 oktober 2007
Abstract Schilderen

Ik begin met het opzetten van kleur,schilder daar overheen, schraap weg, poets met mijn vingers en een doekje en langzamerhand ontstaat er dan een beeld. Tijdens het schilderen keer ik regelmatig mijn doek met als doel het vanuit een ander oogpunt te kunnen bekijken en losser te komen. Hier laat ik ook een paar stukken zien van het schilderij,






dinsdag 9 oktober 2007
Vlammend rood
donderdag 4 oktober 2007
Kijken en uitvergroten
maandag 1 oktober 2007
Portret over portret over portret.......

Onder dit portret zitten bijna ontelbare portretten, elke keer breng ik veranderingen aan. Maandenlang staat ze weer ergens in een hoekje van mijn huis en op een dag als vandaag haal ik haar weer te voorschijn.
Ik vraag mij regelmatig af of er een moment aanbreekt dat ik haar kan laten zoals ze is. Hierboven een grove opzet van een andere vrouw, toch is ze dezelfde als hieronder. Wordt vervolgd!
Abonneren op:
Posts (Atom)





















