CAMERA EN KWAST

Ik ben een wolk (Ted van Lieshout)

Wolken twijfelen aan hun vorm of verdwalen
In de lucht. Ik drijf onderlangs voorbij
En ik blijf min of meer waar ik ben en wie.

Maar in mij woedt een storm: ik bots in onweer
Op elkaar, al toont zich niets op mijn gezicht
Want huid trekt rond het razen dicht.

Het is belangrijk dat ik mij bewaar; ik verlies
Al zo veel geest en tijd. Alles gezegd en gezucht
Lost spoorloos op in lucht. En wat ik was is kwijt.

Ik hou mij in omhelzing vast. Ik zou niet
Uit willen waaien of langzaam druipen
Uit model, nu alles mij zo naadloos past.

Mijn botjes zijn bekleed met deftig vel.
En wie de moeite neemt om het te aaien
Hoort dat het praat: dankuwel, dankuwel.

(bron: Mijn botjes zijn bekleed met deftig vel/Leopold)