Hiermee ben ik afgelopen zomer begonnen. Soms is het nodig een schilderij te laten staan of ergens op te hangen, zodat je er naar kunt kijken. Vanochtend vroeg heb ik er een nieuwe laag over heen gebracht. En vervolgens wacht ik op een volgende laag. De gedachte die nu door mij heengaat is dat het het leven ook vaak uit wachten bestaat.....
maandag 7 november 2011
zondag 6 november 2011
Collage, fototransfer
Vanochtend vroeg ben ik verder gegaan met dit experiment van fototransfer.. Het begint op een een schilderij te lijken en ik ben bezig alle beeldelementen bij elkaar te brengen.
zaterdag 5 november 2011
Experimentje met fototransfer
Vandaag even iets heel anders. Hier heb ik een afbeelding uit een tijdschrift overgebracht met gel op een doekje. Dit is de eerste. Ik ga er nog wel iets bijzoeken en daarmee ook een soort collage maken die ik verder zal invullen met verf. In plaats van iets er op te plakken, breng ik de afbeelding over.
vrijdag 4 november 2011
Collage maken, abstract
Deze collage maken was voor mij een partijtje worstelen met mijzelf. Voor je het weet ontstaat er chaos. Als thema heb ik gekozen voor tekst cq taal en als je (heel) goed kijkt vind je nog het een ander daarvan terug. Hierboven zie je hoe ik ben begonnen en hieronder zie je waar ik ben gestopt. Volgende week donderdag ga ik verder kijken.
Wat ik ervoor gebruikt heb?
Wat ik ervoor gebruikt heb?
- Een paar foto's
- Een hele oude energierekening
- Oud werk op papier
- Tijdschriften
- Acrylverf
woensdag 2 november 2011
Kastanje deel 2
De Kastanje
De Kastanje
Als iemand mij nou maar
had opgeraapt
en in zijn zak had gestopt
en daar gelaten had,
dat af en toe een hand mij vond,
voelde hoe zacht ik was
en dan weer losliet.
Of op de vensterbank gelegd,
op ’t nachtkasje,
in een rommeldoos.
De keukenla!
Ik heb nog nooit een reis gemaakt,
ik moest zo nodig wortel schieten.
Als iemand mij nou maar had opgeraapt,
er was niets aan de hand geweest,
ik was kastanjebruin geweest,
ik had geglansd, geglansd,
wat later was ik wat gaan rimpelen,
en dan, nou ja, maar nu,
nu moet ik onvrijwillig transformeren
en niet zo’n beetje ook.
En steeds als ik zo ongeveer
gewend ben aan mijn nieuwe vorm,
steeds als ik zo min of meer
geaccepteerd heb
dat ik ben zoals ik ben,
dan ben ik alweer anders.
En als het nu zo was dat ik gekozen had
om zo te zijn, dat ik het wilde:
steeds een ring erbij,
zoveel soortgenoten aan mijn takken
In hun veilig stekelhuis,
zo anders dan ikzelf,
maar wat weet ik het nog goed.
Ik heb het opgegeven
te zijn zoals ik ben.
Ik groei maar mee
met wie ik worden zal.
Af en toe hoor ik
Dat iemand zegt
Hoe mooi ik ben.
In mijn schaduw
gebeuren dingen
die de moeite waard zijn.
Gedicht van Tjitske Jansen
Uit: Het moest maar eens gaan sneeuwen
Met dank aan diegene die mij dit bijzonder mooie gedicht toestuurde.
Als iemand mij nou maar
had opgeraapt
en in zijn zak had gestopt
en daar gelaten had,
dat af en toe een hand mij vond,
voelde hoe zacht ik was
en dan weer losliet.
Of op de vensterbank gelegd,
op ’t nachtkasje,
in een rommeldoos.
De keukenla!
Ik heb nog nooit een reis gemaakt,
ik moest zo nodig wortel schieten.
Als iemand mij nou maar had opgeraapt,
er was niets aan de hand geweest,
ik was kastanjebruin geweest,
ik had geglansd, geglansd,
wat later was ik wat gaan rimpelen,
en dan, nou ja, maar nu,
nu moet ik onvrijwillig transformeren
en niet zo’n beetje ook.
En steeds als ik zo ongeveer
gewend ben aan mijn nieuwe vorm,
steeds als ik zo min of meer
geaccepteerd heb
dat ik ben zoals ik ben,
dan ben ik alweer anders.
En als het nu zo was dat ik gekozen had
om zo te zijn, dat ik het wilde:
steeds een ring erbij,
zoveel soortgenoten aan mijn takken
In hun veilig stekelhuis,
zo anders dan ikzelf,
maar wat weet ik het nog goed.
Ik heb het opgegeven
te zijn zoals ik ben.
Ik groei maar mee
met wie ik worden zal.
Af en toe hoor ik
Dat iemand zegt
Hoe mooi ik ben.
In mijn schaduw
gebeuren dingen
die de moeite waard zijn.
Gedicht van Tjitske Jansen
Uit: Het moest maar eens gaan sneeuwen
Met dank aan diegene die mij dit bijzonder mooie gedicht toestuurde.
dinsdag 1 november 2011
Herfstblad
Als de zon door dit blad schijnt, kleurt de wereld om mij heen in oranje en geel. Ik kan daar intens van genieten.
Schildpadpoesje
Ik kreeg een knipoog van dit dametje. Ze wilde ook nog wel even poseren voor me. Later kwam ik haar weer tegen en tot mijn verbazing had ze een mooi wit staartpuntje, alsof ze haar staart in een pot witte verf had gedoopt. Ik heb nog nooit een schildpadpoes gezien die ook iets van wit in haar vachtje heeft. Een leuke ontmoeting!
Topcat in allerlei gedaantes
En dit is dan de versie, waar ik verder aan ga werken. Het is tijd om keuzes te maken!
Abonneren op:
Posts (Atom)















